Babası İspanya`nın en ağır siyasi cezalarının verildiği bir hapishanede mahkumdu küçük kızın. Fırsat bulduğu her hafta sonu babasını ziyaret için annesiyle birlikte hapishaneye giderdi. Yine bir ziyarete giderken babası için çizdiği resmi yanında götürdü ancak hapishane kurallarına göre özgürlüğü çağrıştıran her türlü şeyin mahkumlara verilmesi yasaktı. Bu sebeple kağıda çizdiği kuş resmini kabul etmemişler ve oracıkta yırtmışlardı... Çok üzülmüştü küçük kız. Babasına söyledi bunu, o da "üzülme kızım, yine çizersin; bu sefer çizdiklerine dikkat edersin olur mu?" dedi. Küçük kız diğer ziyaretinde babasına yeni bir resim çizip götürdü. Bu sefer kuş yerine bir ağaç ve üzerine siyah minik benekler çizmişti. Babası keyifle resme baktı ve sordu: "Hmmm! Ne güzel bir ağaç bu! Üzerindeki benekler ne? Portakal mı?" Küçük kız babasına eğilerek, sessizce şöyle dedi : "Hşşşşt! O benekler ağacın içinde saklanan kuşların gözleri...

3 yorum:

mehbup dedi ki...

Canım çok güzelmiş, özgürlüğün adı var sadece kimse özgür değil zaten.. Hepimiz bir kafesin içinde yaşıyoruz..

gülnaz dedi ki...

benimde hoşuma gitti gerçekten güzel:))teşekkür ederim canem..bence özgürlük sadece istediğini yapmak değildir insan düşünceleriylede özgür olabilir tıpkı gizlenmiş kuşları sadece kız çocuğunun bilmesi gibi bir özgürlük:)))

hira dedi ki...

Süper bir hikaye bayıldım.Beyinlerimizi silemedikleri sürece ÖZGÜRLÜĞÜ yok edemezler.Paylaşımın çok güzel sağol canım.

 
©2009 ışıl ışıl hüzün | by TNB